Πριν από βδομάδες βρέθηκα σκόπιμα με ένα παιδί που πάει α λυκείου. Είναι κάτι που συνηθίζω να κάνω προκειμένου να ενημερώνομαι για τα "τρέχοντα" σε αυτές τις ηλικίες... (μην ξεχνάμε ότι αν και είμαι νέος οφείλω να διατηρώ μια γέφυρα επικοινωνίας κι ένα διάλογο με τα νέα παιδιά,γιατί μαθαίνω και προσαρμόζομαι μέσω εκείνων σε νέες πραγματικότητες). Ρώτησα και πήρα ιδιαιτέρως σοβαρές και ενδιαφέρουσες πληροφορίες.
Αρχικά, επειδή είναι ένα παιδί με ιδιαίτερη κόμμωση, του ζήτησα να μου ξεκαθαρίσει το θέμα της μόδας περί emo. Σύμφωνα με εκείνον, οι emo είναι άτομα με διακριτά χαρακτηριστικά. Πιο συγκεκριμένα, διακατέχονται από τάσεις αυτοκτονίας, έχουν κατάθλιψη, γενικώς αντιμετωπίζουν τον κόσμο σαν να 'ναι μαύρος και συχνά παρουσιάζονται με ομοφυλοφιλικές συνήθειες (μακιγιάζ κτλ). "Η Αθήνα και όχι μόνο, είναι γεμάτη τέτοιους τύπους!! Όλοι emo είναι;"ρώτησα τον νεαρό. Τότε μου εξήγησε ότι είναι διαφορετικοί οι emo από τα "poseria". Οι τελευταίοι είναι παιδιά που υιοθετούν όλα τα εξωτερικά χαρακτηριστικά των emo, όπως το ντύσιμο με τα στενά παντελόνια και τα περίεργα κουρεμένα μαλλιά. Τα παιδιά αυτά δεν διαθέτουν και κυρίως δεν έχουν υιοθετήσει τις βαθύτερες ιδεολογίες των emo. Όσο για την ψυχαγωγία αυτών....συνηθισμένος τόπος συγκέντρωσης είναι τα σκαλάκια στο Σύνταγμα. Εκεί αρέσκονται στο να κάθονται και να συζητούν για διάφορα, ακόμα κι αν δεν γνωρίζονται μεταξύ τους.
Κάνοντας μια αναδρομή μερικά χρόνια πριν, ανακαλύπτω πως η μόδα της εποχής είχε να κάνει με μακριά μαλλιά, flyers με κονκάρδες και ξύλο η μια παρέα με την άλλη για λόγους "καταπάτησης εδαφών".Πιο πίσω ακόμα, είχαμε να κάνουμε με punk και ανάλογες τάσεις (περίεργη κόμμωση και χρώμα μαλλιών, ιδιαίτερο ντύσιμο κτλ).
Κατά πόσο διαφέρουν οι παλαιότερες μόδες από τις σύγχρονες; Ερχόμενοι από τη δεκαετία του '70-'80 στο 2007, διαπιστώνω πως τα πράγματα αρχίζουν και παίρνουν ανεξέλεγκτη τροπή.Ο κεντρικός άξονας έκφρασης της εκάστοτε τάσης είναι λίγο πολύ ο ίδιος, ιδιαίτερα ρούχα στενά ή φαρδιά, περίεργα μαλλιά είτε βαμμένα είτε όχι, σκουλαρίκια σε διάφορα σημεία και μερικές φορές και μακιγιάζ. Εξετάζοντας τα πράγματα σε πιο εσωτερικό επίπεδο, οι ιδεολογίες των παλιών ήταν πιο ξεκάθαρες και εξωτερικευμένες. Όσο φτάνουμε στο σήμερα, τα πράγματα περιπλέκονται, γίνονται πιο εσωτερικά και η έξαρση εκδήλωσης της κάθε άποψης γίνεται πιο αυτοκαταστροφική και μη ελεγχόμενη. Οι κινήσεις των σύγχρονων τάσεων διαφεύγουν την προσοχή μας, ακριβώς γιατί βρίσκονται σε υποβόσκουσα, λανθάνουσα κατάσταση. Αποτέλεσμα αυτού είναι το γεγονός ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε από που θα εμφανιστεί το πρόβλημα και σε τι βαθμό. Το να γινόμαστε υπερπροστατευτικοί ή πιεστικοί δεν ωφελεί! Ο μόνος τρόπος για να είμαστε κοντά σε αυτά τα παιδιά είναι η ήρεμη κι όχι επιθετική συζήτηση και η προβολή από μέρους μας υγιών προτύπων και μέσων εκτόνωσης. Το παιδί του 2007 θέλει κατανόηση, αγάπη, επικοινωνία κι όχι αδιαφορία και συνεχή κατάκριση! Μας θέλουν "αναβαθμισμένους" κι όχι πεπαλαιωμένους σε ιδέες και σκέψεις. Δίπλα στα Παιδιά! Όχι άλλοι θάνατοι ή απόπειρες από "μόδα" ή από μ ο ν α ξ ι ά...!!!
Κάνοντας μια αναδρομή μερικά χρόνια πριν, ανακαλύπτω πως η μόδα της εποχής είχε να κάνει με μακριά μαλλιά, flyers με κονκάρδες και ξύλο η μια παρέα με την άλλη για λόγους "καταπάτησης εδαφών".Πιο πίσω ακόμα, είχαμε να κάνουμε με punk και ανάλογες τάσεις (περίεργη κόμμωση και χρώμα μαλλιών, ιδιαίτερο ντύσιμο κτλ).
Κατά πόσο διαφέρουν οι παλαιότερες μόδες από τις σύγχρονες; Ερχόμενοι από τη δεκαετία του '70-'80 στο 2007, διαπιστώνω πως τα πράγματα αρχίζουν και παίρνουν ανεξέλεγκτη τροπή.Ο κεντρικός άξονας έκφρασης της εκάστοτε τάσης είναι λίγο πολύ ο ίδιος, ιδιαίτερα ρούχα στενά ή φαρδιά, περίεργα μαλλιά είτε βαμμένα είτε όχι, σκουλαρίκια σε διάφορα σημεία και μερικές φορές και μακιγιάζ. Εξετάζοντας τα πράγματα σε πιο εσωτερικό επίπεδο, οι ιδεολογίες των παλιών ήταν πιο ξεκάθαρες και εξωτερικευμένες. Όσο φτάνουμε στο σήμερα, τα πράγματα περιπλέκονται, γίνονται πιο εσωτερικά και η έξαρση εκδήλωσης της κάθε άποψης γίνεται πιο αυτοκαταστροφική και μη ελεγχόμενη. Οι κινήσεις των σύγχρονων τάσεων διαφεύγουν την προσοχή μας, ακριβώς γιατί βρίσκονται σε υποβόσκουσα, λανθάνουσα κατάσταση. Αποτέλεσμα αυτού είναι το γεγονός ότι δεν μπορούμε να περιμένουμε από που θα εμφανιστεί το πρόβλημα και σε τι βαθμό. Το να γινόμαστε υπερπροστατευτικοί ή πιεστικοί δεν ωφελεί! Ο μόνος τρόπος για να είμαστε κοντά σε αυτά τα παιδιά είναι η ήρεμη κι όχι επιθετική συζήτηση και η προβολή από μέρους μας υγιών προτύπων και μέσων εκτόνωσης. Το παιδί του 2007 θέλει κατανόηση, αγάπη, επικοινωνία κι όχι αδιαφορία και συνεχή κατάκριση! Μας θέλουν "αναβαθμισμένους" κι όχι πεπαλαιωμένους σε ιδέες και σκέψεις. Δίπλα στα Παιδιά! Όχι άλλοι θάνατοι ή απόπειρες από "μόδα" ή από μ ο ν α ξ ι ά...!!!
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου