Κάπου…………… σε είδα !!!

Είδα ένα νέο να μπaίνει στο μετρό! Ήταν βουρκωμένος. Η όψη του πολύ θλιμμένη ! Τι να είχε;;Τον απασχολούσε κάτι σίγουρα ! Το βλέμμα του είχε απόρριψη, στενοχώρια. Έμοιαζε να σκέπτεται 1000 πράγματα το δευτερόλεπτο και το μυαλό του να βγάζει σπίθες από τις στιβάδες σκέψεων. Σκέπτεται, σκέπτεται, αναθεωρεί, μετανιώνει -όχι δεν πρέπει να μετανιώνουμε για ό,τι κάναμε και είπαμε- αυτό είναι λάθος! Ο γέγονε, γέγονε!! Η ταχύτητα αυτών των σκέψεων του γίνεται πιο μεγάλη και τα δάκρυα είναι ένα βήμα πριν να ξεχειλίσουν από τα μάτια και κυλίσουν στο πρόσωπο του…. Γυρνά προς το παράθυρο για να κρυφτεί. Δυσκολεύεται, στριμώχνεται σαν να ‘ναι θέαμα σε ανοιχτό κοινό. Διατηρεί την ψυχραιμία του για να δώσει την εικόνα που «πρέπει»…… Έφτασε! Βγαίνει! Επιταχύνει προς την κατεύθυνση της εξόδου αφήνοντας το βάρος και το βραχνά του μυαλού και της καρδιάς του μέσα στο βαγόνι…….. Ήταν πολύ γνώριμη φυσιογνωμία! Μου θύμιζε κάποιον… Παρεμπιπτόντως, που ήσουν χθες στις 7.20 ;;;;;;